Geboren als een mens - CN

Ik hoorde een mop op internet over een discussie met iemand uit de Generatie Z over "een huis kopen en trouwen". Het zette me aan het denken.

Vraag: Waarom ben je niet van plan om een huis te kopen?

Antwoord: Waarom zou ik een huis kopen?

Vraag: Hoe ga je trouwen als je geen huis koopt?

Antwoord: Waarom zou ik trouwen?

Vraag: Hoe krijg je kinderen als je niet trouwt?

Antwoord: Waarom zou ik kinderen nemen?

Vraag: Wat doe je als je oud bent en geen kinderen hebt?

Antwoord: Word ik dan onsterfelijk als ik een huis koop, trouw en kinderen krijg?

Vraag: Denk er eens over na, als je oud bent zonder kinderen, zul je veel pijn en eenzaamheid ervaren.

Antwoord: Ik ben al tientallen jaren een zoon geweest. Weet ik dan niet of kinderen je kunnen onderhouden als je oud bent?

Vraag: Als iedereen zo zou zijn als jij, zou de mensheid dan niet uitsterven?

Antwoord: Arme mensen zoals ik zijn alleen maar voor de vulling op deze wereld. Misschien zal mijn kind, als het geboren wordt, ook mijn oude pad volgen.

Vraag: Heb je nagedacht over de gevoelens van je ouders? Is dat niet een beetje onverantwoordelijk?

Antwoord: Vanuit een ander perspectief neem ik eigenlijk de verantwoordelijkheid voor mijn kind. Denk er eens over na, mijn kind wordt alleen geboren om mijn angst en armoede te erven, en wordt verpletterd onder een hypotheek. Dat is juist onverantwoordelijk tegenover hem.

Vraag: Je kunt je leven veranderen door hard te werken.

Antwoord: Dat begrijp ik, daarom heb ik in dit leven eindeloos veel lijden gehad.

Vraag: Welke bijdrage lever je nog aan de samenleving als je zo leeft, en wat is de zin van het leven?

Antwoord: Ik ben al zo arm. Niet misdadig zijn, is de grootste bijdrage die ik kan leveren aan de samenleving.

……

Dit gesprek vertegenwoordigt het levensperspectief van jongeren. In slechts enkele decennia is hun kijk compleet tegengesteld aan die van de oudere generatie. De generatie Z en kinderen geboren in de afgelopen 20 jaar zullen steeds "duidelijker" gaan leven. Veel 70'ers en 80'ers begrepen de ware aard van het leven pas op middelbare leeftijd, maar zij kunnen dit al op 30-jarige, of zelfs 20-jarige leeftijd doorzien.

Als iedereen een gelukkig en stabiel leven zou kunnen leiden, wie zou dan niet veel kinderen willen? De kern is dat de houding en de manier waarop deze wereld hen behandelt, zijn veranderd. Voor veel jongeren is er geen verwachting meer, niets dat hen hoop en kracht geeft. Ze begrijpen hun eigen leven al niet, laat staan dat ze deze verwarring willen doorgeven aan de volgende generatie. Als ze zelf geen gevoel van waarde en bestaansrecht kunnen vinden, hoe kunnen ze dan een waardevolle volgende generatie opvoeden?

Wat hebben voortreffelijke lekkernijen te betekenen? Wat betekenen hoge gebouwen? Wat betekenen snelle technologische ontwikkelingen? Mensen zijn nog nooit zo enthousiast geweest over de virtuele wereld, maar zo onverschillig tegenover de mensen om hen heen. Vroeger schreven en ontvingen we brieven, reisden we af en toe met de trein, we leefden vol verwachting en renden achter onze dromen aan; nu gebruiken we WeChat en QQ, nemen we vaak het vliegtuig en vergaderen we met allerlei mensen. Vroeger bespraken we tijdens bijeenkomsten onze carrière en levensplannen; nu praten mannen over geld verdienen en vrouwen versieren, en vrouwen praten over mooier worden en mannen aanpakken. Vroeger telde men de woorden voor een telegram, en aan de andere kant van de telefoon was er diepe genegenheid; nu is de dagelijkse telefoon niet meer dan een koerier, een afhaalmaaltijd, of op zijn best een storende oproep. Vroeger was er geen online winkelen en live streaming, iedereen koesterde de mensen om zich heen; nu zit iedereen in liften, metro's en stations naar hun telefoon te staren, verdiept in tijdelijk plezier. Er is een populaire uitspraak op internet: "De grootste afstand in de wereld is wanneer ik naast je zit en jij op je telefoon speelt..." Technologie heeft ons zo dicht bij elkaar gebracht en tegelijkertijd zo ver van elkaar verwijderd! Is dit vooruitgang of achteruitgang? Aan het einde van het jaar, wanneer we terugdenken aan 365 drukke dagen, lijkt het erop dat de meeste mensen niets hebben bereikt, alleen een saaie dag 365 keer hebben herhaald, en weer domweg stilstaan, niet wetende welke kant ze op moeten.

Dit dompelt me ook onder in een lichte melancholie. Ons tijdperk is inderdaad rijk aan materiële welvaart, maar er is een groot gebrek aan menselijke zorg. Mensen voelen geen warmte en genegenheid in hun leven, alleen koude belangenrelaties en handelsrelaties. Toen men in vroeger tijden honger leed, kregen mensen kinderen, zelfs als ze moesten bezuinigen; nu ze zich geen zorgen hoeven te maken over eten en kleding, leven jongeren allemaal in hun eigen wereld en willen ze niet trouwen of kinderen krijgen. In hun wereld zijn er twee grote pijnen in het leven: de eerste is het niet krijgen van wat je wilt; de tweede is het krijgen ervan, maar ontdekken dat het niet is wat je wilde; het laatste is pijnlijker. Als je hard werkt, raak je verstrikt in de ratrace; als je stilstaat, raak je verstrikt in interne conflicten. Het is moeilijk aan beide kanten, en er is geen rust voor de ziel.

De wereld is een evenwicht. Wanneer de mensheid zich met volle kracht stort op materiële rijkdom, zal de spirituele wereld onvermijdelijk in een eindeloze leegte terechtkomen. Dankzij het tijdperk geldt: hoe geavanceerder de productiviteit van een samenleving, hoe verder de technologie ontwikkeld is, des te groter de afstand tussen mensen zal worden, en des te verwarder de mens zal raken. In de 20e eeuw bedreigde kanker de mensheid; in de 21e eeuw bedreigt psychische aandoeningen de mensheid. 40 jaar geleden was de incidentie van angststoornissen in China ongeveer 1%, nu is dit cijfer 13 keer zo hoog; 20 jaar geleden was de incidentie van depressie in China vijf op tienduizend, nu is dit cijfer 120 keer zo hoog!

Lu Xun zei ooit: "De samenleving is een grote verfkuip, vol eigenaardigheden en alles wat er maar is." Eenmaal in deze grote verfkuip is niemand onbevlekt. Reuzenbaby's zijn overal, kapitaal dringt overal binnen. Weinigen vragen zich af welke waarde je voor de samenleving hebt gecreëerd, weinigen willen je vanuit de diepte van hun ziel begrijpen. Ze willen alleen zo snel mogelijk achterhalen of je geld hebt, of er ruilmiddelen zijn, hoe een gelijkwaardige transactie kan plaatsvinden, en hoe ze een graantje mee kunnen pikken en dan weer vertrekken. Velen weigeren zelfstandig te denken, bekommeren zich niet om universele waarden, noch om de openbare zeden. Weinig mensen maken zich druk over hoe vervuild de samenleving raakt of wat de gevolgen voor anderen zijn. Op het internet verspreiden zich het gemakkelijkst allerlei bizarre en lelijke optredens, vleiend in vrouwenkleding, allerlei fratsen en schijnheilige vlij, extreme emoties en standpunten. Hoe immoreler mensen lijken te zijn, hoe sneller ze populair worden. Mensen laten alles wat diepgaand is vallen, lezen steeds minder boeken, steeds minder mensen schrijven een dagboek. Literatuur, filosofie, poëzie, enzovoort, zijn te diep, te zwaar, te hersenkrakend. Mensen zoeken liever iets om zichzelf mee te verdoven, al is het maar voor kortstondig geluk... De overgrote meerderheid vindt geen richting en zin in het leven, en wordt mechanisch in de concurrentie en het gehaast gegooid. Angst, onrust en extremisme, deze negatieve emoties verspreiden zich over de hele samenleving.

Onder de donkere wolk van het collectieve bewustzijn wordt iedereen op elk moment door deze agressie geraakt. Het lijkt alsof, zolang ik maar niet de volgende ben, iedereen de andere kant op kijkt. In de toekomst zullen veel mensen waarschijnlijk steeds verwarder, autistischer, eenzamer, angstiger en depressiever worden. Velen zullen machines worden om geld te verdienen, zonder idealen, zonder zelf, als wandelende doden. Ze zijn de hele dag druk bezig, maar hun innerlijk is allang gestorven, en ze leven in een wanhopige rust.

Zo is de wereld. Iedereen lijkt zo onbeduidend.

Kleintjes, mijn lieverds, ik hoop dat jullie tijdens het opgroeien puur en oprecht blijven, sereen en kalm, nonchalant en tevreden, en meer warmte en zorg ontvangen, en zachtaardig door de wereld behandeld worden. Herinneren jullie je nog dat de toekomst een "toekomstboom" is? Hoe de toekomst eruitziet, hangt af van jullie huidige keuzes.

In de toekomst zullen er twee soorten mensen in deze maatschappij zijn: de "lege mensen" en de "volle mensen". De eersten zoeken met alle macht naar buiten, en zodra ze geen feedback van buitenaf krijgen, worden ze innerlijk leeg, verloren en zelfs geplaagd door demonen. De laatsten zijn zelfvoorzienend, hebben een heldere geest, hebben hun aangeboren missie als mens gevonden en daarmee de zin van hun bestaan. Ik hoop dat jullie tot de laatsten behoren, en de onzekerheid van de buitenwereld weerstaan met jullie eigen zekerheid, en de kilte van de buitenwereld weerstaan met jullie innerlijke warmte. Laat het komen en gaan van levenspassanten jullie niet verwarren, maar wees er gerust mee. Wees niet geschrokken door plotselinge tegenslag, noch boos over ongerechtvaardigd leed. Blijf onverstoorbaar door lof of blaam, ongeacht of mensen blijven of vertrekken. Laat je niet meeslepen door materiële zaken, noch door persoonlijk verdriet. Kijk naar de wolken die aan de hemel voorbijtrekken, en naar de bloemen die in de tuin bloeien en verwelken. Het hebben van een gezonde, positieve mentaliteit is veel belangrijker dan het bezit van welke vaardigheid, opleiding of hulpbron dan ook, want die zullen snel verouderen, maar een zuiver en sterk innerlijk is onvervangbaar.

Jongeren, de externe problemen van het leven zijn gemakkelijker aan te pakken. Met behulp van technologie en beschaving, en door kennis en ervaring op te doen, kunnen we de externe levensomgeving geschikter maken voor menselijk bestaan. Maar de interne problemen van het leven moeten we zelf oplossen. Elk van ons heeft deze unieke vaardigheid, alleen heb je die nog niet ontdekt. Neem de tijd om zorgvuldig te graven, en je zult deze unieke schat van jezelf ontdekken!

Herinner je je de "Wet van Manifestatie" nog? We zijn allemaal parels in het net van Indra. De mensheid is van nature de geest van alle dingen, de harmonie van yin en yang, en onze ware natuur is oorspronkelijk helder, alleen is die later door aardse invloeden en onwetendheid verduisterd en niet langer zichtbaar. De collectieve duisternis zal ook collectief de reactie van de "hemelse weg" ondervinden. Ons "hart" is veranderd, dus zijn onze parels ook bezoedeld. Laten we beginnen met het polijsten van onze eigen parels!

"Veeg voortdurend af, zodat er geen stof is." Om dit net van Indra weer te laten stralen, zijn talloze van jullie nodig!