Hoofdstuk 6 Gesprekken met de ziel I. Groei en veroudering
“Je hoeft het niet te geloven, maar je moet het weten.”
———Het Hyawatha Orakel
I. Groei en veroudering
Iedereen die leeft heeft één ding gemeen: we leven om te sterven.
Volgens de wet van behoud van energie komt bij de geboorte van elk leven tijd-ruimte-energie in het menselijk lichaam, waardoor een unieke energiecombinatie ontstaat (dit is het geboortekaartje). Bij het einde van elk leven versmelt de zielsenergie met de ruimte en keert terug naar de gemeenschappelijke eigenschappen van energie.
Dr. Hans-Peter Dürr, voormalig hoofd van het Max Planck Instituut voor Natuurkunde in Duitsland, stelde: “De wereld zoals wij die kennen, hier en nu, is slechts het begrepen materiële niveau; buiten deze bekende wereld bestaat een oneindige werkelijke wereld... zelfs als het lichaam sterft, blijft de ziel bestaan in het spirituele kwantumveld, dus zijn we onsterfelijk.” Hij trok een vergelijking: net zoals de gegevens van een deeltje worden opgeslagen in de vorm van golven, is het brein de tastbare "harde schijf" die onze gegevens kan opslaan, en deze gegevens worden "geüpload" naar het spirituele kwantumveld. Door deze analogie voort te zetten, blijft het menselijk bewustzijn ("gegevens op de harde schijf") bestaan wanneer het menselijk lichaam (of de "harde schijf") verdwijnt.
Als mensen echt een ziel hebben, en het menselijk bewustzijn echt "onsterfelijk" kan zijn, los van het lichaam, betekent dat dan dat de veroudering van de mens is als een kledingstuk dat ouder en versletener wordt en uiteindelijk tot stof zal vergaan?
Medische experimenten hebben aangetoond dat menselijke groei geen constant proces is. Vergeleken met andere zoogdieren heeft de mens echt meer tijd nodig om volwassen te worden. Neem bijvoorbeeld vee, schapen, herten, wolven, luipaarden, tijgers, enz. Ze kunnen direct na de geboorte staan, binnen enkele uren rennen, en jonge chimpansees zijn, afgezien van voeding, bijna zelfredzaam na de geboorte en kunnen na 2 maanden zelfvoorzienend zijn. Ter vergelijking: onze menselijke baby's kunnen pas na 2 maanden hun hoofd optillen, na 8 maanden kruipen, na 12 maanden zelfstandig staan, en bereiken pas op 18-21 maanden de volwassenheid van pasgeboren chimpansees. De groei in de kleuterschoolfase is erg langzaam. De weg van het opvoeden van kinderen daarna is, zoals bekend, lang en moeilijk, en men moet er bijna tot hun 18e jaar voor zorgen voordat ze wettelijk "volledig handelingsbekwaam" worden.
Maar we moeten niet te vroeg juichen, want professor Peter Jones van de Universiteit van Cambridge stelt: "Het menselijk brein ondergaat nog steeds enorme veranderingen op 18-jarige leeftijd, en twintigers kunnen nog niet goed omgaan met psychologische stress, waardoor ze gemakkelijk worden beïnvloed door psychische aandoeningen. Deze problemen lossen zich rond de 30 geleidelijk op, hoewel sommigen eerder en anderen later zijn." Met andere woorden, mensen zijn pas rond de 30 volledig "volwassen".
Dit klinkt misschien ongelooflijk, maar mensen die de "leeftijd van dertig" zijn gepasseerd, zullen enkele "herkenbare" herinneringen hebben. Het grootste verschil tussen mensen en andere soorten ligt in het bewustzijn (intelligentie, emoties, etc.) en de hersenen die worden gebruikt om het bewustzijn op te slaan. Onderzoek van het Rotman Research Institute uit 2011 toonde aan dat de prefrontale cortex, die verantwoordelijk is voor rationeel denken en het beheersen van emotionele schommelingen, zich pas rond de 25 jaar volledig ontwikkelt. Het is duidelijk dat de impulsiviteit en rebellie van kinderen en de onwetendheid van jonge mensen die net de maatschappij betreden, een reden hebben: hun hersenen zijn nog niet goed genoeg ontwikkeld.
Het is precies door deze "langzame opbouw" dat de mens een intelligentie en wijsheid heeft die veel verder gaat dan die van andere dieren. Confucius beschreef in de "Analecten" het groeitraject van het leven: "Op mijn vijftiende stelde ik me in op het leren; op mijn dertigste stond ik stevig; op mijn veertigste twijfelde ik niet; op mijn vijftigste kende ik de wil van de hemel; op mijn zestigste was mijn oor gehoorzaam; op mijn zeventigste volgde ik de verlangens van mijn hart zonder de regels te overtreden." Op de juiste leeftijd de juiste dingen doen en de bijbehorende vaardigheden ontwikkelen, is een minimale verantwoordelijkheid en respect voor het leven. Als je op 15 niet studeert en op 30 nog niet zelfstandig kunt zijn, zul je een "last" worden voor je ouders, familie en zelfs de samenleving. Evenzo zei professor Wang Defeng van de Fudan University in een lezing: "Iemand die op 40-jarige leeftijd nog niet gelooft in het lot, heeft een te lage intuïtie." Hij bedoelde dat rijkdom en armoede in het leven door het lot worden bepaald. Het is begrijpelijk dat jongeren dit niet geloven, maar als iemand na zijn 40e nog steeds niet weet dat er zoiets als het lot bestaat, dan betekent dit dat zijn intuïtie te laag is en dat hij de meest fundamentele aspecten van het leven niet begrijpt, en nog niet echt leeft.
De groei van de mens is een proces van langzaam naar snel, alsof er duidelijke "waterscheidingen" zijn; hetzelfde geldt voor veroudering, alsof het lichaam na een bepaalde leeftijd plotseling verandert. Onderzoekers van Stanford University publiceerden een studie in "Nature Medicine" en ontdekten dat er 3 leeftijden zijn waarop mensen "abrupt" verouderen.
Onderzoekers verzamelden plasmaproteïnen die verband houden met veroudering van 4263 personen van 18-95 jaar en analyseerden deze om de veranderingen in het plasmaproteïneprofiel gedurende de levensloop te onderzoeken. De resultaten toonden aan dat menselijke veroudering niet met een constante snelheid verloopt; op 34, 60 en 78 jaar treden er zeer significante veranderingen op in de bloedeiwitniveaus. Met andere woorden, op deze 3 leeftijden is men vatbaarder voor veroudering. (Figuur 6.1)

Figuur 6.1: Veroudering van het menselijk lichaam
Op 34-jarige leeftijd begint de gezondheid van mensen achteruit te gaan. Veel mensen ervaren dan een zware gezinslast, hoge werkdruk en complexe interpersoonlijke relaties, wat hun fysieke en mentale gezondheid aanzienlijk beïnvloedt. Dit uit zich voornamelijk in een afname van geheugen en coördinatie, botverlies en een langzame afname van de longcapaciteit. Na het bereiken van de "waterscheiding" van 60 jaar, gaat het lichaam volledig de ouderdom in. Dit is het einde van de menopauze, en veel mensen ervaren na hun pensioen een verandering in hun levensstijl, waardoor de veroudering verder versnelt. Dit uit zich voornamelijk in de voortdurende veroudering van het hartgeleidingssysteem, een geleidelijke vermindering van de gastro-intestinale functie en een afname van de immuunfunctie. Op 78-jarige leeftijd beginnen alle organen van het lichaam snel te verouderen, inclusief het zenuwstelsel, het urinestelsel, de ademhaling en de bloedsomloop. Bij sommige ouderen treden ook duidelijke veranderingen op in cognitie en psychologie.
In 2021 wees een studie gepubliceerd in de "British Medical Journal" uit dat mensen met een slechtere fysieke conditie na 65 jaar een hoger risico op overlijden hebben. Een langzame loopsnelheid leidt tot een 22% verhoogd sterfterisico, een slecht zit- en stavermogen tot een 14% verhoogd risico, een slechte grip tot een 15% verhoogd risico, en moeite met dagelijkse activiteiten verhoogt het risico met 30%. Dit betekent dat de fysieke functie steeds slechter wordt, net als een machine die ouder en versletener wordt, of een kledingstuk dat meer en meer verscheurd wordt; dit is onomkeerbaar.
Het lot dicteert dat zowel leven als dood onvermijdelijk zijn, en de dood van het lichaam is geen uitzondering. Een machine werkt onder invloed van elektriciteit; zodra de stroomtoevoer stopt, werkt de machine niet meer, maar de elektriciteit bestaat nog steeds. Als een auto na lange tijd problemen krijgt, zal de eigenaar dan een nieuwe auto kopen? Als een rol is uitgespeeld en een kledingstuk versleten is, zal de eigenaar dan een nieuw kledingstuk aantrekken om een nieuwe rol te spelen?
Als mens moeten we ons misschien meer afvragen: waar gaat de zielsenergie, die de spirituele en bewuste activiteiten van het menselijk lichaam in stand houdt, heen wanneer het lichaam sterft, en in welke vorm krijgt deze zielsenergie voortbestaan?


